مطالعه – تورم – روزنامه – فرنگيها – دولت

روزنامه دنياي اقتصاد به يکباره و بدون هيچ توضيح قبلي و فعلي و بعدي قيمت روزنامه را 100 درصد افزايش داده است.

چگونه است که هيچ کس هيچ نميگويد . در حاليکه افزايش نرخ کرايه تاکسي در حد خيلي کم هم انجام نميشود و بحث و جدلهايي دارد.

شايد پاسخهايي چنين به ذهن بيايد:

-         تورم عادي شده و اگر چيزي گران نشد بايد تعجب کرد(ولو يکباره 100 درصد افزايش قيمت)

-         بيچاره دولت در مهار تورم نان و مسکن و گوجه فرنگي مانده . چکار ميتواند بکند دوباره بايد دنبال مافياي کاغذ بگردد ودر بياورد و به ملت معرفي کند. از يه طرف هم که جيش المهدي و افغانستان هم که مانده .

-         نگرش جامعه (مردم و دولت ) به کتاب و مطبوعات (روزنامه مهم نيست .  کتاب مهم نيست .اگر گران بود نمي خريم )

-         متوسط مطالعه کتاب توسط ايرانيها 2 دقيقه در روز است

-         نمايشگاه کتاب يکي از پر بيننده ترين نمايشگاهها ي جهان (يا خاور ميانه نميدانم) است (پس اگه کتاب نميخوانند چرا نمايشگاه پر بيننده ترين است (نکند کتاب را به سبزي فروش محله مي دهند. يا نمايشگاه را براي چيپس و پفک و آدمهاي رنگ و وارنگش ميخوان))

-         در يکي از پستهايم دو نفر سوئدي در قطار را نوشتم . اينکه اينان در هيچ شرايطي کتاب را از خود دور نميکنند(حتي درکشوري غريب و نا آشنا و شايد جالب و جديد  ؛ بعد از کلي خستگي سفر با وسايل نقليه عمومي ؛ کتابي همراه و جزو ضروري ترين وسايل همراهت داشته باشي و قبل از خواب حتما نيم ساعتي کتاب بخواني) به نظرم اينها شايد به کتاب خواندن مثل مسواک زدن  ما عادت کرده اند

-         کم بودن مطالعه  و آثار زيانبار آن را به سادگي و در کوتاه مدت نميتوان مشاهده کرد . لذا شايد حساسيت کم باشدچون آثار آن براي خيليها ملموس نيست . (شايد اثر آن همين باشد که نماينده اي به  مجلس ما ميرود که سوراخ لايه اوزون را با کاه گل ميخواهد ترميم کند)

- …