خواننده شدن – آرايش – خريد گوشي – عزاداري

  اول :

خواننده شدن به سبک ايراني

برام خيلي جالب بود که شنيدم چهار جوان دبيرستاني پا شدند رفتند نفري 80 هزارتومان روي هم گذاشتند و دادند به يک استوديو(و البته از نوع زير زميني و يا زير پله اي اش) تا براشون يک آهنگ دست و پا کنه که اينها بشند خواننده آن آهنگ . بعد هم بيايند آن آهنگ را بين هم کلاسي هايشان پخش کنند

 

دوم :

آرايش به سبک ايراني

نوجوان وارد آرايشگاه شد و بعد کلي دستورات  عجيب و غريب به آرايشگر در حالي که داشت روي صندلي مي نشست گفت خلاصه يه کاري کن  تابلوبشه .

بعد  چند لحظه آرايشگر آينه را پشت سرش گرفت نوجوان نگاهي به سرش انداخت  گفت :

نه ؛ نه خير ؛  نشد. اصلا تابلو نشده ! ؟ . بعد با مختصري دلخوري رو به آرايشگر  گفت : آقا اصلا يک اتوبان با ماشين نمره 2  بنداز وسط کله ببينم .

 

سوم:

تعويض گوشي به سبک ايراني

اولي رو به دومي : گوشي خريدي ؟

• - آره
• - چه مدلي؟
• - نوکيا N95
• - (با مختصري عصبانيت و جديت) اي بابا همه نوکيا مي خرن ديگه بايد برم گوشي نوکيامو عوض کنم يک مارک ديگه بخرم (گوشي خودش نوکيا 1100 بود)

 

 

چهارم :

عزاداري به سبک ايراني –  در برخي سازمانهاي دولتي

مسئله تن يا شيخ :‌ ميشه يه کالا رو به دونفر فروخت؟

نه خير  نميشه و غير شرعي و غير قانونيه .

وقت ما يک کالاست. بعضي وقتها آن را در ازاي دريافت مبلغي به نام حقوق به دولت يا سازماني مي فروشيم .

آيا مي شود همان وقت را مجددا با نام عزاداري ؛ قران و … به خدا و امام حسين و امام زمان فروخت؟